Zoooo zelfs voor mij was dit way too much!

Afgelopen week wilde ik elke avond wel een blog schrijven want jeetje jongens… wat was het warm!

En ja ik weet het.. in Nederland is het nooit goed, of te warm, of te koud, te veel regen, te weinig regen. Tja wat doe je dan… nou samen met Susanne (van ikdraagjeverder.nl) en haar family gingen we afgelopen dinsdag naar de Beekse Bergen. Alles en iedereen ingeladen en hop hop naar de diertjes kijken. Warm of niet.. je komt niet helemaal vanuit Leeuwarden om naar de konijnen, ratten (yep buitengebied) en onze wandelende tak Henri Piet te kijken dus op naar de giraffen, olifanten, aapjes en alle klimtoestellen. Maar tijdens de bootsafari was het al heel snel duidelijk.. het was VEEL te warm. We hadden snel een bankje uitgekozen in de schaduw en daar zijn we 2 uur lang blijven zitten en we hebben er een alles mag dag van gemaakt. Nou wat wil dat zeggen….. ALLES MAG (qua eten en drinken dan toch). Dus de meiden sprongen op en neer van plezier.. heel de dag ijsjes! IJsjes als tussendoortje, ijsjes als lunch zelfs ijsjes na de frietjes als ze dat hadden gewild. Maar wat wil ik jullie eigenlijk nu zeggen…. Ik had de wandelwagen mee (say what?!?) voor onze jongste telg (hierover zal ik snel meer iets vertellen) en wat was ik daar blij mee!

Pro dragen ben ik.. niet een beetje maar heel erg. Ik draag altijd. Warm of koud, regen of zon ik vind het heerlijk om te dragen, de communicatie met elkaar, de knuffels, de nabijheid. Maar dinsdag, dinsdag zeiden Susanne en ik tegen elkaar.. nope vandaag is geen dag om te dragen (!!).

Hoe dan?

Ik moest er niet aan denken om het slaapje van 3 uur dragend door te moeten brengen op deze memorabele dinsdag, zweten deden we allemaal zonder daar iets voor hoeven te doen. Ik bedoel.. een alles dag mag wordt echt niet zomaar gedaan, dit zijn DE uitzonderingen waar Sara altijd helemaal blij van wordt. Maar dragen dus… wat was ik blij dat ze gewoon in de wandelwagen ging slapen, in de schaduw, met een zacht windje. En dat ik gewoon op een bankje met een ijsje en drankje kon chillen, totdat ik met Sara mocht gaan klimmen en klauteren in de volle zon (#$&@*). Serieus.. kinderen zijn net van die duracell konijntjes.. warm of niet ze gaan altijd volle bak door. Op het einde van de dag haperen ze even.. doen ze het even niet en hebben ze een kort chill moment nodig om daarna nog een laatste keer te pieken. Daarna storten ze compleet in en moet je gewoon zorgen dat ze zo snel mogelijk (lees zonder bad of douche etc) in bed liggen zodat zij (en jij) rust hebben. Dat haper momentje had Sara op deze dinsdag ook dus uiteindelijk belandde zij bij mij in de ringsling. Even chillen, even opladen, even niets moeten. Hangen bij mij, hoofdje tegen mijn schouder en duim in de mond (ook al is ze 4 en zou ze dat eigenlijk niet meer doen ?). We wandelen het laatste stukje tot de uitgang maar dan ziet ze de grote rode speeltuin en moet er toch weer even gespeeld worden….

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *