BLOGGEN

Ik denk dat ik al 2 jaar van plan ben om een blog te schrijven maar telkens vind ik het niet goed, leuk, grappig of serieus genoeg. Maar nu is het moment daar want… iedereen begint te vloggen en dus zal ik me eens gaan verdiepen in de blog. Mooi met de tijd mee zeg ik op mijn beurt.. maar daar ik hier flink achterop loop, loop ik nog wel steeds lekker door met de draagdoek (of zak), met name met Sara in de draagdoek. Onze kleine mevrouw van Eekert wordt namelijk over een goede maand alweer 4 (4? Ja 4 ja!) en nog steeds heb ik kleine draagmomenten samen met haar. Wat kan ik daar toch ontzettend van genieten.. die armpjes om mijn nek heen geslagen.. het gefriemel aan mijn haar. Maar bovenal de complete overgave van haar aan mij, het hoofd neerleggen alsof er geen zorgen zijn in de wereld. Haar volledige vertrouwen in mij.. dat wat ze ook doet ik er altijd ben. Dan probeer ik natuurlijk ook altijd te zijn maar wat een vertrouwen.. van dat kleine grote meisje in MIJ.

Laatst liep ik van de groenteboer terug naar huis, zij op de loopfiets ver, ver voor me uit en ik dacht bij mezelf.. dat hebben wij gecreëerd. Rob en ik samen, hoe dan?

Voordat ik te zoetsappig ga worden denk ik ook heel vaak… waarom dan?! Waarom sla je me? Waarom wil je sommige nachten nog steeds 5 keer bij ons in bed kruipen? Waarom wil je heel die badkamer onder water laten lopen? Waarom zet je stiekem de tuinslang weer aan als we weg gaan en zodoende de tuin de eerste 4 weken geen water meer hoeft te hebben? Waarom?

Nou… ze is 4 en ze vindt het retecool om de wereld te ontdekken, door te beleven maar bovenal door heel veel te vragen. Ze zeggen wel eens dat ze rond de 2 jaar heel veel vragen.. nou ja dat stadium is nooit opgehouden bij ons. Ik beantwoord ze 99% van de tijd met alle liefde want hoe frustrerend moet het zijn om zo’n nieuwe wereld te betreden met zoveel dingen die je niet kent en dat dan iemand telkens zegt: “ja nu even niet” of “weet ik niet”. Dus beantwoorden, google en wiki raadplegen want serieus.. wie weet nu wat het verschil is tussen grijpen en pakken? (Ter info: het heeft te maken met de snelheid waarmee je iets pakt ?).
Dus vragen… en daarnaast haar alltime favorite: rollenspel met in de hoofdrol: mama Sara en haar 2 kinders Pop en Charlie. Ik heb soms een kleine bijrol als oma wanneer Sara gaat logeren bij haar vriendjes of moet gaan werken bij het Hof van Saksen (Yep ik weet het ook niet, waarschijnlijk goede herinneringen ?). En omdat deze blog toch van een draagconsulent is komen we terug bij het dragen. Want verliefd word ik op haar als ze aan me vraagt… mama, kun jij Pop even in de tula doen want ze wil even bij mij zijn, ze is verdrietig en ik wil liedjes voor haar zingen en haar kusjes geven. Dan zegt mijn gevoel: we doen hier toch iets goed!

 

4 Responses

  1. Judith
    | Beantwoorden

    Supermooi Ka ❤️ Ik zou willen dat ik van het “dragen” had geweten toen mijn kinderen nog klein waren

    • praktijkka
      | Beantwoorden

      Ja ik hoor dat zo vaak, had ik het maar eerder geweten.. Maar de knuffels en liefde zijn ze niet te kort gekomen ?

  2. Martine
    | Beantwoorden

    Super leuk Karin!
    Echt iets voor jou om de leuke en minder leuke kanten van het ouderschap te beschrijven.
    Ik ben benieuwd naar de volgende blogs 🙂

    • praktijkka
      | Beantwoorden

      Hey!

      Dank je wel.. en ik ook ??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *